De Vlaamse krant De Morgen publiceerde gisteren een opiniebijdrage van Geert Wilders en Martijn Bosma, respectievelijk voorzitter en secretaris van de Tweede-Kamerfractie van de Nederlandse Partij voor de Vrijheid. Onder de titel "Vlaanderen en Nederland, wij horen bij elkaar" pleitten de auteurs voor een unie tussen het volgens hen binnenkort wellicht zelfstandige Vlaanderen en Nederland. Die unie zou volgens hen tal van voordelen hebben: " Het samenkomen leidt tot een gezamenlijk bnp dat groter is dan dat van India of Rusland. De unie wordt in een klap een economische en politieke grootmacht. De herenigde zeventien provinciën (23 miljoen inwoners) vormen meteen een serieuze speler op het wereldtoneel."
Wilders en Bosma gebruiken ook het argument van de "gezamenlijke geschiedenis" van de Noordelijke en Zuidelijke Nederlanden. De opstand van 1830 gaf ontstaan aan "het gedrocht België", volgens de auteurs een "historische blunder". De nieuwe staat "voerde vanaf zijn oprichting zware aanvallen uit op het Nederlandstalige karakter van Vlaanderen." Toch is de Vlaming "trouw gebleven aan zijn eigen taal". De "komende ondergang" van België, die de auteurs ontwaren, biedt de kans om de "historische fouten" recht te zetten. De Noordelijke en Zuidelijke Nederlanden hebben niet alleen een gezamenlijke geschiedenis, maar ook een gezamenlijke toekomst, vinden Wilders en Boskma. U kunt hun tekst integraal lezen via deze link.
Geraffineerde kolder
Behalve een stroom aan lezersbrieven genereerde de bijdrage van Wilders en Bosma ook een reactie uit de hoek van de historici. Vandaag staat op de opiniepagina's van dezelfde krant een bijdrage te lezen van Marnix Beyen, historicus aan de Universiteit Antwerpen. Die is jammer genoeg (nog?) niet op het internet te lezen. Onder de titel "de wankele basis van Groot-Nederland" ontkracht en corrigeert hij de historische argumenten die Wilders en Bosma aanhalen voor hun pleidooi. De auteurs slaan volgens hem immers "historische wartaal" uit. Zo bevat de zin: "De Belgische staat voerde vanaf zijn oprichting zware aanvallen uit op het Nederlandstalige karakter van Vlaanderen" eigenlijk alleen maar fouten. Vlaanderen had voor 1830 immers geen Nederlandstalig karakter, zegt Beyen, omdat er verschillende varianten van het "Vlaams" werden gesproken. De Belgische staat heeft net integendeel een democratisch kader geschapen waarin de vernederlandsing van Vlaanderen kon plaatsgrijpen ondanks de verfranste elite. Beyen doet het stuk van Wilders en Bosma dan ook af als "geraffineerde kolder".
0 commentaren:
Een reactie plaatsen